amnestywgleiden@gmail.com

Mensenrechten en zorg, welzijn, werk en inkomen

Woensdag 10 december 2014, Internationale Dag van de Mensenrechten, organiseerde Amnesty Leiden een schrijfmarathon in het Leids stadhuis. Maar dat was niet het enige. Ook opende die dag een fototentoonstelling over hoe mensenrechten het werkterrein van de gemeente doorkruisen. De tentoonstelling is te zien geweest tot half januari 2015.

 

 

 

 

Als sluitstuk organiseerde Amnesty Leiden 's avonds een workshop 'Gemeente en mensenrechten in het sociaal domein' voor genodigden. Raadsleden van een aantal gemeenteraadsfracties en enkele vertegenwoordigers van belangenorganisaties (slechtzienden en mensen met een psychische kwetsbaarheid) lieten zich informeren en prikkelen door drie inhoudsdeskundige sprekers. Voor een aantal deelnemers leek het ontvouwde mensenrechtenperspectief op gemeentelijke beleidsissues een eye opener. 

 

 

Gerard van der Veer van Amnesty Leiden modereerde de workshop. In zijn introductie stelde hij mensenrechten onder verdenking: zijn ze wel praktisch te maken voor gemeentelijk beleid? En hoe inspirerend zijn die droge juridische verdragsteksten? Impliciet bepleitte hij dat mensenrechten, als politiek-ethische normen, om vitaal te blijven/worden individuele toe-eigening vereisen en politiek moeten worden gemaakt. Anders dreigt het zalvend gebruik in nieuwjaarstoespraak, voorwoord van beleidsstuk of fondsenwervende marketing van het goede doel. Feitelijk geeft men met zulk gebruik van mensenrechten aan ze niet serieus te nemen.

 

Esther van den Berg, die kort geleden een tweejarig onderzoek 'Meerwaarde van Mensenrechtensteden' had afgerond, verwees naar de projectsite voor meer informatie. In haar korte presentatie legde zij eerst uit hoe het begrip 'mensenrechtenstad' overal in de wereld is opgekomen. Nederland blijkt laatkomer. Maar inmiddels hebben diverse gemeenten (Utrecht, Den Haag, Nijmegen, Middelburg, Amsterdam) voorzichtig boeiende eerste stappen gezet. Het initiatief daartoe kwam van diverse actoren (gemeenteraad, gemeentelijke beleidsafdeling, Amnesty-afdeling (Nijmegen!)), zoals ook de gekozen eerste toepassingsgebieden variëren van stad tot stad.

 

Wendy van der Tol, senior beleidsadviseur van het College voor de Rechten van de Mens, hield een betoog waarin zij de toegevoegde waarde van het zogenaamde BAAT-kader in het sociale domein uitlegde - uiterst relevant met de nu plaatsvindende decentraliseringsoperatie. Van der Tol gaf een aantal voorbeelden uit Nederlandse gemeenten en putte ook uit eigen recente ervaring als vrijwilliger op lokaal niveau. Ook zij verwees naar een nuttige projectsite. Een eerdere versie van haar presentatie is hier te downloaden. Het College voor de Rechten van de Mens heeft ook een pagina gericht op gemeenten.

 

Anthonie van den Buuse, beleidsmedewerker van de gemeente Middelburg en daarnaast filosoof, had nog het meest direct met het onderwerp te maken. Bevlogen en tegelijk nuchter legde hij uit hoe de gemeenteraad van Middelburg vier jaar terug begonnen is mensenrechten maatstaf van het beleid te maken, aanvankelijk gericht op 'inclusie' (volwaardig kunnen meedoen).van mensen met een beperking, maar allerlei kanten opwaaierend. 

 

Na de pauze vroegen de deelnemers alles wat ze wilden weten. Wordt wellicht vervolgd.

 

 

De workshop 'werd gehouden in de Raadszaal in het stadhuis. Op de linker foto een aantal  geïnteresseerden tijdens de pauze. Op de foto rechts, van links naar rechts: Anthonie van den Buuse, beleidsmedewerker van de gemeente Middelburg, Wendy van der Tol, senior beleidsadviseur van het College voor de Rechten van de Mens, Gerard van der Veer, moderator namens Amnesty Leiden, en Esther van den Berg, onderzoeker van het Sociaal Cultureel Planbureau

  • Laatste wijziging juni 2017.

  

Voer actie via je smartphone!

Wij op Social Media

FacebookTwitter

Onze activiteiten in vogelvlucht

In- en uitloggen vrijwilligers